Over Schutter de Boer
Elke dag dat ik voor mijn werk nieuwe mensen ontmoet, ben ik blij.
Over Léonie
Eerlijk, direct & zonder franje, dat ben ik (Léonie, 1973). Sociaal, maatschappelijk betrokken en als kind al bezig met taal. Natuurlijk zou ik met schrijven mijn geld verdienen, maar ziekte zorgde ervoor dat ik andere keuzes maakte.
Veertien jaar werkte ik als HR professional bij verschillende bedrijven in de grafische sector, luchtvaart en talentontwikkeling. Toen werd mijn tweede kind geboren. Haar te vroege dood deelde mijn leven op in een ‘voor’ en ‘na’. Ik volgde mijn hart en ging aan de slag als freelancejournalist, tekstschrijver en schrijver van levensverhalen. Ook heb ik stichting Stille Levens mede opgericht.
Schutter de Boer | De Naam
“Ben jij blij met je naam?” vroeg mijn middelste dochter toen ze negen jaar was. Van jongs af aan stelt ze graag vragen. Soms is een antwoord geven niet eens nodig en heeft ze gewoon zin om vragen te stellen, maar aan haar blik zag ik dat ze dit keer wel een antwoord verwachtte. “Ja, Léonie klinkt vrolijk, krachtig en het golft fijn als je het uitspreekt.”
“En je andere naam?” Ze doelde op mijn achternaam. Ik heb er twee. Schutter is de achternaam van mijn vader. Mijn geboortenaam. Als kind vond ik het hard klinken. Dat de naam oorspronkelijk uit Duitsland kwam en met de tweelingbroers Schütter, schoenmakers van beroep, over landweggetjes naar Nederland is komen lopen, gaf het nog wat jeu. Als een mooiere naam zich aandiende, wilde ik best overwegen die aan te nemen.
Die gelegenheid deed zich voor toen ik mijn eigenzinnige, altijd positief ingestelde man Roger ontmoette, maar zijn achternaam was ronduit gewoon: de Boer. Als zelfstandige, volwassen vrouw vond ik het aannemen van een andere naam inmiddels ook gek. Tot onze oudste dochter een aantal dagen na haar geboorte ernstig ziek bleek. Plots waren man, zoon en dochter een familie met hun gezamenlijke achternaam en hing ik er maar een beetje bij als ‘Schutter’. Woordeloos voelde mijn man dit aan. Hij vroeg mij ten huwelijk met onze stervende dochter als getuige in onze armen. Gescheiden door de dood, maar één in naam. Zonder moeite veranderde ik van achternaam.
In de jaren die volgde, veranderde er veel in mijn leven; nog twee dochters werden geboren, ik stopte met mijn baan als HR professional en ging werk doen waar mijn hart lag. Naast het schrijven van journalistieke artikelen en teksten, duik ik ook in levensverhalen van mensen. Het gevoel groeide dat beide namen bij mij horen. Ik ben een Schutter én een De Boer. Aangezien ik ben geboren als Schutter en later mijn leven ging delen met De Boer, was de volgorde direct duidelijk: Schutter-de Boer dus. Fijn kennis te maken!